Γιατί πρέπει να αντικαθιστούμε τα παλαιά σφραγίσματα;

Επηρεάζει η νευρική βουλιμία τη στοματική υγεία;
Μάιος 4, 2017
10 Συμβουλές για την στοματική υγεία των παιδιών
Ιούνιος 10, 2017

Αποτελεί συχνή ερώτηση από τους ασθενείς που μας επισκέπτονται εάν τα σφραγίσματα θα πρέπει να αντικατασταθούν. Η διάρκειά τους εξαρτάται από πολλούς παράγοντες όπως: την αρχική έκταση της βλάβης, τη διατήρηση καλής στοματικής υγείας, τη διατροφή, το τρίξιμο των δοντιών, το υλικό αποκατάστασης κ.ά.

Τα σφραγίσματα μπορούν να παραμείνουν αρκετά χρόνια, όμως κάποια στιγμή πρέπει να αντικαθίστανται γιατί κατά την παραμονή τους μπορεί να υποστούν φθορές, τερηδονισμό ή ακόμα και σπάσιμο. Ο χρόνος ζωής τους, ακόμα και των πιο καλά κατασκευασμένων, δεν είναι απεριόριστος.

Για την αντικατάστασή των σφραγισμάτων αρμόδιος είναι ο οδοντίατρός σας. Αυτός μπορεί να κρίνει και να αποφασίσει αν τα σφραγίσματα σας χρειάζονται αντικατάσταση. Ο οδοντίατρος ελέγχει όλες τις επιφάνειες των δοντιών σας και εντοπίζει τις πιθανές φθορές από την τερηδόνα και άλλους παράγοντες. Παράλληλα, εξετάζει τα φθαρμένα σημεία με ειδικά εργαλεία ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις ίσως κρίνει απαραίτητη και την λήψη ακτινογραφιών. Η αποκατάσταση που θα επιλέξει εξαρτάται από το μέγεθος της βλάβης που έχει προκληθεί στα δόντια.

Αιτίες αντικατάστασης των σφραγισμάτων

Στη στοματική μας κοιλότητα συνεχώς λαμβάνουν χώρα διάφορες μηχανικές, χημικές και βιοχημικές διεργασίες, με αποτέλεσμα να την καθιστούν άκρως επιθετική απέναντι στις διάφορες οδοντιατρικές εργασίες (σφραγίσματα, στεφάνες, γέφυρες κ.α.).

 

Οι βασικές αιτίες που οδηγούν τα σφραγίσματα σε αποκατάσταση είναι οι εξής:

  1. Η φθορά της επιφάνειάς του. Με τον καιρό το σφράγισμα χάνει την ανατομικότητά του και δεν αποδίδει σωστά το σχήμα του δοντιού. Αυτό μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την κατακράτηση τροφών και την πρόκληση βλαβών στο δόντι και στα ούλα.
  2. Η απορρόφηση χρωστικών από το σφράγισμα, με αποτέλεσμα να αλλάζει το χρώμα του και δεν μας ικανοποιεί αισθητικά.
  3. Η αποκόλληση του σφραγίσματος από το δόντι ή η φθορά των ορίων του, οπότε δημιουργείται ένα κενό. Τα μικρόβια που διεισδύουν στο κενό αυτό σε συνδυασμό με τα σάκχαρα που υπάρχουν από τα υπολείμματα των τροφών, θα προκαλέσουν τερηδόνα κατά μήκος των ορίων του σφραγίσματος. Αυτή η τερηδόνα θα προχωρήσει ανενόχλητη στο εσωτερικό του δοντιού, θα προκαλέσει φλεγμονή του πολφού και αν αυτό παραμεληθεί, μπορεί να οδηγήσει ακόμα και στην απώλειά του.
  4. Μικρής έκτασης ράγισμα ή σπάσιμο ενός τμήματος του σφραγίσματος.
  5. Ακόμα και αν δεν συντρέχει κάποια από αυτές τις προϋποθέσεις, πολύ παλαιά σφραγίσματα (άνω των 15 ετών) πρέπει να αντικαθίστανται καθώς το υλικό σταδιακά εκφυλίζεται.

 

Συντήρηση – Διατήρηση των σφραγισμάτων

Για να διατηρηθούν περισσότερο χρονικό διάστημα τα σφραγίσματα και κατ’ επέκταση τα δόντια σας θα πρέπει:

  • Να βουρτσίζετε καθημερινά. Λόγω του φθορίου που περιέχει η οδοντόκρεμα μπορεί να δυναμώσει την αδαμαντίνη (σμάλτο) των δοντιών.
  • Να κάνετε χρήση οδοντικού νήματος. Το οδοντικό νήμα αποτελεί μετά την οδοντόβουρτσα το δεύτερο βασικό μέσο στοματικής υγιεινής, καθώς είναι ειδικά σχεδιασμένο για την απομάκρυνση της μικροβιακής πλάκας από τις περιοχές μεταξύ των δοντιών, όπου είναι αδύνατον να καθαρίσει η οδοντόβουρτσα. Χρησιμοποιείτε τουλάχιστον μία φορά την ημέρα, οπωσδήποτε μετά το βραδινό βούρτσισμα.
  • Να καθαρίζετε τα μεσοδόντια διαστήματα. Για να καθαρίζετε τα μεσοδόντια διαστήματα εκτός από το οδοντικό νήμα μπορεί να χρησιμοποιείτε και άλλα μέσα καθαρισμού όπως μεσοδόντια βουρτσάκια ή προϊόντα στοματικής υγιεινής ( στοματόπλυμα ).
  • Να κάνετε τακτικές προληπτικές επισκέψεις στον οδοντίατρό σας, για τη διατήρηση καλής στοματικής υγιεινής.

Μέριμνα του ασθενούς και του οδοντιάτρου στην πρόληψη, είναι να αποφευχθεί ο τερηδονισμός και η καταστροφή των δοντιών. Ο οδοντίατρος μπορεί να εντοπίσει τα προβλήματα σε αρχικό στάδιο και να επεμβαίνει άμεσα προκειμένου να μην δημιουργείται εντονότερο πρόβλημα στο δόντι.Αποτελεί συχνή ερώτηση από τους ασθενείς που μας επισκέπτονται εάν τα σφραγίσματα θα πρέπει να αντικατασταθούν. Η διάρκειά τους εξαρτάται από πολλούς παράγοντες όπως: την αρχική έκταση της βλάβης, τη διατήρηση καλής στοματικής υγείας, τη διατροφή, το τρίξιμο των δοντιών, το υλικό αποκατάστασης κ.ά.